Click Here for Free Traffic!
Click Here for your Free Traffic!

Your Ad Here

8. காயாம் பூ அரணங்கள்

8. காயாம் பூ அரணங்கள்
***************************

"ஆ என்று ஓலமிட்ட ஆனைக் கோன் வீடு பெற
அருளியதோ கவித் தலத்தில்
அலர் மங்கை தனை மணந்து ஆவி எனப் பத்தருக்கு
ஆனதுவோ கண்ண மங்கை
காயாத மகிழ மரம், கண் துஞ்சாப் புளிய மரம்
கரு ஊறாக் கிணறு, இன்றும்
காத்திருந்தும் தோலாத கடு வழக்கு, வழிப் போக்காய்க்
காட்டியதோ கண்ணன் கட்டில்
பாய் ஒருவர் நீள் படுக்க, பழகு இருவர் அருகு இருக்க
பட படத்து மூவர் நிற்க
பரந்தாமன் ஊடுருவப் பட்டு அறிந்த நெருக்கம் அதைப்
பாடுவதோ கோவ லூரில்
காயாம் பூ அரணங்கள் கை ஒற்றாம்; மீது ஒன்றைக்
காண ஒரு காலம் வருமோ?
காவிரியின் ஓரத்தில் தேவியுடன் மேவிவரும்
கண்ணபுரச் செளரி ராசா!

கவித்தலம், கண்ணமங்கை, கண்ணங்குடி, கோவலூர் என்ற நாலைச் சொல்லி, ஐந்தாவது கண்ண அரணத்தை(கிருஷ்ணாரண்யம்) கண்ணபுரத்தில் தேடுகிறது இந்தப் பாடல். (விண்ணவச் சுடராழி ஆ.எதிராசன் எழுதிய "108 வைணவவ திவ்ய தேச வரலாறு" என்ற பொத்தத்தில் உள்ள விவரங்கள் இந்தப் பாடலுக்குப் பின்புலம்.)

கவித்தலம்:
தஞ்சையிலிருந்து குடந்தை செல்லும் சாலையில் உள்ளது கவித்தல். (வளந்து கிடத்தல். குடமூக்கைப்போல்(கும்பகோணம்) போல இங்கும் ஆறு வளைந்து கிடக்கிறது. ஆனைக்கோன் = யானை வேந்தன்(கய வேந்தன் = கஜேந்திரன்.) "ஆதி மூலமே" எனக் கூக்குரல் இட்டதும், கய வேந்தனுக்கும், அவன் காலைக் கவ்விய முதலைக்கும் வீடுபேறு அளித்த தலம். "ஆற்றங் கரை கிடக்கும் கண்ணன்" எனத் திருமழிசை ஆழ்வாரால் பாடப் பெற்றது.

கண்ணமங்கை:
திருச்சேறையிலிருந்து திருவாரூர் செல்லும் பாதையில் உள்ளது. பூதேவியை மணந்த இடமாகப் பல தலங்கள் சொல்லப்பெறும்; ஆனால் சீதேவியை மணந்த இடங்கள் எனச் சொல்லப்படுபவை சிலவையே. அவற்றுள் கண்ணமங்கையும் ஒன்று. இங்குள்ள இறைவர் பெரும் புறக் கடலன் என்று, நின்ற கோலத்தில் பத்தருக்கு ஆவி ஆனதால், பத்ராவிப் பெருமாள் என்றும் சொல்லப் படுகிறார். "கண்ண மங்கையுள் கண்டு கொண்டேன்" என்பது திருமங்கையாரின் வாக்கு.

கண்ணன்கட்டு:
இது திருக்கண்ணங்குடி. நாகை-திருவாரூர் வழியில் உள்ளது. வெண்ணைக் கண்ணனைக் கட்டிப்போட்டதால் குடியிருந்த தலம். மூலவரின் நாமம் உலகநாதன்.

கண் துஞ்சாப் புளி:
இது உறங்காப்புளி; நாகை புத்த விகாரையில் தங்கம் எடுத்துக்கொண்டு திரு அரங்கள் கிளம்பிய திருமங்கையார் கண்ணங்குடி வந்தார். நடந்த கால்கள் நோக, சாலை ஓரத்துச் சேற்று நிலத்தில் தங்கப் பொதியை மறைத்துவிட்டு, அருகே உள்ள புளியமரத்தின் அடியி படுத்துறங்க எண்ணீ,"நான் அயர்ந்ததும் நீ தூங்காது, விழித்துக் காவல் இருக்க வேண்டும்" என்று புளிய மரத்துக்கே ஆணையிட்டாராம்; உறங்காது பொற் குவையைக் காத்த புளியமரம் இன்று இல்லை; வயலும், சிறு மேடும் உள்ளன. அருகில் உள்ள சில புளிய மரங்கள் சற்று வேறுபட்டுக் காணப்படுகின்றன.

ஊறாக் கிணறு:
ஒரு நாள் தங்க இடம் கேட்ட திருமங்கயாழ்வார், தாக மேலீட்டால் தண்ணீர் கேட்க, அங்கிருந்த பெண்கள் நீர் தர மறுக்க, கோவத்தில், "ஊரில் உள்ள கிணறுகளில் நீர் ஊறாமல் போக" என்று திருமங்கையார் கடும் உரை சொல்ல, இங்கு இன்றுங் கூட எந்தக் கிணற்றிலும் நீர் ஊறுவது இல்லையாம். தவறி ஊறினாலும் இங்கு உப்பு நீரே கிடைக்கிறதாம்; ஒரே ஒரு புறனடையாய், கோயில் மடப்பள்ளிக் கிணற்றில் மட்டும் சற்று நன்னீர் உள்ளது.

காயா மகிழ்:
கடு உரைக்குப் பின், பசி மயக்கம் வந்து, மகிழ மரத்தின் அடியில் படுத்தவரை, யாரோ தட்டி எழுப்பி,"வழிப்போக்கரா, இந்தா உன் பசிக்கு உணவு" என்று கொடுக்க, அதை உண்டு, திருமங்கையார் உறங்கிப் போகிறார். திரும்ப எழும்போது, மனம் குளிர, உலகைக் கனிவோடு பார்த்து, உண்டி கொடுத்தோனுக்குப் பகரியாய்(பதிலாக), ஓய்வுக்கு உதவிய மகிழ மரம் என்றும் காயாது பசுமையாய் இருக்கும்படி இன்னுரை செய்கிறார். போகும் வழியில் பெருமாளே தலையாரியாய் வந்து இடைமறிக்க, தான் வழிப்போக்கன் என்பதால், தனக்கு வழிப்போக்கனாகவே சங்கும் சக்கரமும் தெரியக் கண்ணங்குடியான் காட்சி அளித்ததைக் கண்டு வியக்கிறார்.

திருக்கோவலூர்:
இது தென்பெண்ணைக் கரையில், நடுநாட்டில் உள்ள கண்ணன் தலம்; இங்கிருப்பது கண்ணன் கோயில்; இங்கிருக்கும் ஆறு கண்ண பெண்ணை (கருத்த ஆறு; இதே பெயர் ஆந்திரத்தில் உள்ள கிருட்டிணா ஆற்றிற்கும் உண்டு.) மூலவர் திருவிக்கிரமராய்க் காட்சி அளித்தாலும், ஊருலவரைக்(உற்சவர்) கோவலன் என்றுதான் அழைக்கிறார்கள். இந்த ஊர் வீட்டின் இடை கழியில் முதலாழ்வார் மூவர் பற்றிய நிகழ்ச்சி நடந்தது. ஒருவர் படுக்க, இருவர் இடைகழியில் இருக்க,மூவர் நிற்க, நால்வர் நெருக்க என்ற உன்னத நிகழ்ச்சி விண்ணவக் கதைகளில் பெருத்த முகன்மை பெற்றது. "வையம் தகளியாய்" என்று பொய்கையாரும், "அன்பே தகளியாய்" என்று பூதத்தாரும், "திருக்கண்டேன், பொன்மேனி கண்டேன்" என்று பேயாரும் பாடிய பெருந் தலம் இது. ஆக, நாலாயிரப் பனுவலின்(பிரபந்தம்) முதல் எழுச்சி, இந்த ஊரில்தான் நடந்தது.

காயாம் பூ அரணங்கள் = காயாம் பூக் காடுகள்
கை ஒற்று = கையை ஒத்தது; எனவே ஐந்து எனப் பொருள் வரும்.

7.கதம் எட்டும் ஓர் இடத்தில்

7.கதம் எட்டும் ஓர் இடத்தில்
*******************************

ஆற்று ஓரம் பொன்னி மடி, அரங்கினிலே சாய்ந்தபடி
அறி துயிலில் பள்ளி கொண்டும்(a)
அலங்கார கோலத்தில் எழு மலையைத் தாண்டி ஒரு
ஆட்சி நிலை உள்ளிக் கொண்டும்(b)
வீற்று ஓங்கும் கேழலாய்(c) வெம் புவியை மருப்பு(d) ஏற்றும்
விளையாட்டில் முகிழ்த்திக் கொண்டும்(e)
விண்ணவர்க்கும் மண்ணவர்க்கும் நடங் காட்ட விழைந்த படி
வெளுந் தோய மலையைக் கொண்டும்(f)
ஆற்று ஆடும் சாலகத்தும்(g), அலக நதை நேமிக் கா(டு)(h)
அருள் இலந்தப் புரத்தி லேயும்(i)
அம்பு நிறைப் புழைக் கரத்தும்(j) தான்தோன்றி(k)த் திருமேனி
அழகுறவே வெளித்து நிற்க
கால் தாழச் சேர்ந்தார்க்கு கதம் எட்டும்(l) ஓர் இடத்தில்(m)
காண ஒரு காலம் வருமோ?
காவிரியின் ஓரத்தில் தேவியுடன் மேவிவரும்
கண்ணபுரச் செளரி ராசா!

"நாராயணாய நமக"
என்ற எட்டெழுத்து மந்திரத்தைச் சிறப்பிட்டுக் குறிப்பிடும் எட்டுத் திருத்தலங்களை இப்பாடல் பேசுகிறது.

(a) திருவரங்கம்
(b) திருவேங்கடம்
(c)
கேழல் = வராகம்(அவதாரம்), காட்டுப் பன்றி
(d) மருப்பு = கொம்பு, தந்தம்
(e)
திருமுகிழ்நம் > திருமுகிணம் > திருமுசிணம் > ஸ்ரீ முஷ்ணம்;
முகிழ்த்தது = தோன்றியது; பூவராகர் எனப் பெயர்கொண்ட மூலவர் திருமேனி மிகச் சிறியதாய் முகிழ்த்தது இந்தத் தலத்தின் சிறப்பு.
(f)
திரு தோய் மலை = திருநீர்மலை; தோய் = பால், நீர்; திருத்தோய் மலையில் நின்ற, இருந்த, கிடந்த கோலங்களோடு, நடந்த கோலத்தையும் காட்டியதாய்ச் சொல்லுவது விண்ணவர் மரபு. தோயத்து அத்தி = தோய்த்தாத்தி > தோத்தாத்தி > தோத்தாத்ரி. அத்தி = மலை; தென்பாண்டி நாட்டில் உள்ள வானமாமலை என்னும் சீவரமங்கை தான் தோத்தாத்ரி என்பாரும் உண்டு; அங்குமே தாந்தோன்றித் திருமேனி உண்டு. தோத்தாத்ரி இதுவா, அதுவா என்ற குழப்பம் பலருக்கு உண்டு.
(g)
திருச் சாலக் கம்மம் = பனிமலையிலிருந்து வழிந்தோடும் கண்டகி நதிக்கரையில் சால மரங்கள் நிறைந்த கம்மம் சாலக்கம்மம்.
இது சாலக்கமம் > சாலக்கிராமம் > சாளக்கிராமம் என்று திரியும்;
யால மரமே சால மரம் என்றும், ஆச்சா மரம் என்றும் இக்காலத்தில் சொல்லப்படுகிறது. இதுபோகச் சாலக்கமம் என்பது கண்டகி ஆற்றில் கிடைக்கும் ஒருவிதக் கருஞ்சாயக் கல்லையும் குறிக்கும். It is a black stone containing a fossil ammonite.

(h)
திரு நேமிக் காடு; நேமி = சக்கரம், வளையம்;
நும்முதல் > நுமுதல் > நமுதல் > நமுகுதல் = குழைதல், வளைதல்;
நமுக = வணங்குக; "நாராயண நமக" என்றால் "நாராயணனை வணங்குக" என்றே பொருள்; நமுக/நமக என்ற சொல்லை நாமம் என்ற பெயர்ப் பொருளாய்ப் பலரும் தவறாகப் புரிந்து கொள்கிறார்கள்.
நமுதல் > நெமுதல் > நேமி; காடு > அரணம் > ஆரணம்; வடமொழியில் இது நைமிச ஆரண்யம் என்று ஆகும்; இது அலக ந(ந்)தை ஆற்றின் கரையில் உள்ளது.

(i)
திரு இலந்தைப் புரம்; இலந்தை = பத்ரி என்னும் பத்ரிநாத்; பட்டை = இலை, ஓலைப் பட்டை;
பட்டம் > பத்தம் > பத்ரம்;
அலக நந்தையும் தோலி கங்கையும் புணரும் இடத்தில், அலக நந்தைக் கரையில் உள்ளது திரு இலந்தைப் புரம்; இதைத் திரு அதரி எனச் சொல்லுவதும் உண்டு. இருந்த கோலத்தில் இறைவன் ஆசானாய் அருள் புரியும் தலம்.

(j)
திருப் புழைக் கரம் = புஷ்கரம்; அம்பு = நீர்; இந்தத் தலம் எங்கு உள்ளது என இதுவரை நான் அறிந்தேனில்லை. ஆனால் விண்ணவ மரபு இப்படி ஓர் இடத்தைச் சொல்கிறது. அறிந்தவர்கள்தான் விளக்க வேண்டும்.
(k)
தானே தோன்றுதல் = இங்கே இந்தத் திருமேனிகள் சொயம்புவாக (சுயம்புவாக), சொந்தாகக் கிடைத்ததாக ஐதீகம்;
தானே தோன்றியவை = ஸ்வயம் வ்யக்த ஸ்தலம்;
வியத்தல் > வியி > விழி;
சொந்தாய் வெளித்த தலம் = தானே வெளிப்பட்ட தலம்.

(l)
கதம் எட்டு = எட்டுக் கதங்கள் = எட்டு ஓசைகள்; மாலோனைக் குறிப்பிடும் எட்டெழுத்து மந்திரம். ஒவ்வோர் எழுத்தும் ஒரு திருமேனியாய் எட்டு இடத்தில் எழுந்ததாம்.
(m)
எட்டுத் தாந்தோன்றித் திருமேனிகளையும் ஓரிடத்தில் சேவிக்க வேண்டுமெனில் கண்ணபுரம் போனால் போதும் என்பது விண்ணெறியாளரின் நம்பிக்கை.

6. தாள் எறியால் நெற்றி வடு

6. தாள் எறியால் நெற்றி வடு
*******************************

மதில் ஏழு; பெரு வாயில்; மால் மேகன் கீழ் வீடு (1)
மா அரங்கம் போல் இருக்கும்;
மண்டாடும் பேரழகைத் துண்டாட, வள நாடன் (2)
மதில் ஆறு போக்கச் சொன்னான்
சிதை கல்லைக் கொத்தாகச் சேர்த்து எடுத்து, மறு கோயில்
செய்குவதே நோக்க மாக
சென்னி(3) மகன் செயல் ஒறுத்து, சேவடியார் சினம் ஓங்க,
செழுங் கோயில் அரையர்(4) வந்து
"எதிரிகளப் பொரு உலைக்க, அதிர் எறியும் ஆழிக்கை
எங்கள் முனம் பொய்யா ன..தோ?"(5)
என்று எறிந்த தாளத்தால்(6), நெற்றி வடு பட்டு விட
எகிறியதே திகிரி(7)! மன்னன்
கதி அலைத்த பேராளன், காரழகுத் திருமேனி
காண ஒரு காலம் வர்மோ?
காவிரியின் ஓரத்தில் தேவியுடன் மேவிவரும்
கண்ணபுரச் செளரி ராசா!

சோழன் ஒருவன் கோயிலின் ஆறு மதில்களை உடைத்தது கண்டு பொங்கி எழுந்து, ஒரு பத்தர், "நீ எப்படி பொறுத்துக் கொண்டு இருந்தாய்?" என்று கேள்வி கேடடுப் பெருமாள் மீதே தாளத்தை எறிய, அதனால் பெருமாளுக்கு நெற்றியில் வடு ஏற்பட்டு, பின் பத்தரின் வேண்டுகோளுக்கு இணங்க, தன் திகிரியை எறிந்து சோழனைத் தொலைத்த கதை, இந்தப் பாடலில் பேசப்படுகிறது.

1. கீழ்வீடு - 108 விண்ணவத் திருப்பதிகளில் கண்ணபுரம் மட்டுமே கீழ்வீடு என்று அழைக்கப்படும். அது முன்னே 7 மதில்களோடு திருவரங்கம் போல இருக்குமாம். இங்குள்ள மூலவர் பெயர் நீலமேகன் - மால்மேகன்

2. வளநாடன் - சோழன்
3. சென்னி - பூம்புகார்ப் பக்கம் ஆண்ட சோழ மரபினர்.(உறையூர்ப் பக்கம் ஆண்ட சோழன் கிள்ளி வமிசம்)
4. அரையர் - திருப் பணி செய்யும் அன்பர் (திருவரங்கத்தில் அரையர் சேவை உண்டு)
5. "பொருவரை முன் போர் தொலைத்த பொன்னாழி மற்றொரு கை பொய்த்ததோ?" என்று கேட்டதாக ஐதீகம்.
6. தாளம் - கைத்தாளம்
7. திகிரி - சக்கரம்.

5.அயிரை மேட்டில் ஓரிரவு

5.அயிரை மேட்டில் ஓரிரவு
******************************

வரையாத அழகோடு, வடிவான உருவோடு,
வலையரின் பத்து மினியாள்;
வளையாத வில்லையும், வகிடாத வாளையும்,
பழிக்கின்ற பருவ எழிலாள்;
புரையாத திருமகளின் தோற்றரவில் முன் ஒரு நாள்
புலம் காட்டி நின்ற போது,
புல்லியே வதுவையுறப் போனதை இன்று அளவும்
புவனத்தில் யாரும் அறிய,
நுரையோடு திரை ஓங்கும் திரு மலையின் பட்டினத்தில்
நுழையோரின் மருக னாக,
நுண் அயிரை மேட்டிலே இரவெலாம் கழிப்பதை,
நோக்கு நாள் எந்த நாளோ?
கரையோடு ஊர் உலவும் காரழகுத் திருமேனி
கண ஒரு காலம் வருமோ?
காவிரியின் ஓரத்தில் தேவியுடன் மேவிவரும்
கண்ணபுரச் செளரி ராசா!


புரைதல் - ஒப்புதல், பொருந்துதல்;
புரையாத திருமகள் - ஒப்பு இல்லாத, தனக்கு நேர் இல்லாத திருமகள்;
கரையோடு ஊருலவும் திரு மேனி - கண்ணபுரத்தில் இருந்து காவிரிக் கரையோரம் போய் பின் கடற்கரை ஓரத்தில் ஊருலாவும் பெருமாள்.

இரண்டாவது பாடல் பத்மினி நாச்சியார் என்னும் செம்படவ நாச்சியார் பற்றிப் பேசுகிறது. கண்ணபுரத்திற்கு 20 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் உள்ள திருமலை ராயன் பட்டினத்தில் மீனவத் தலைவன் மகளாக திருமகளே வந்து பிறந்ததாய் ஒரு தொன்மம்(ப்ழைய கதை) உண்டு. இந்தத் தோற்றரவில்(அவதாரத்தில்), தாயாரின் பெயர் பத்மினி. பெருமாள், பத்மினி நாச்சியாரைக் கப்பிடிக்கும் விழா, கண்ணபுரத் திருவிழாவின் ஒரு நிகழ்வாய் நடக்கிறது. மீனவனாய் மாற்றிச் சரம்(கைலி) கட்டி, பெருமாளின் ஊருலவுத் திருமேனி(உற்சவ மூர்த்தி) திருமலை ராயன் பட்டினம் போய்ச் சேரும். அங்கே, கடற்கரை மேட்டில், திருமாலை இருத்தி, மீனவர்கள் சுற்றி வந்து, கும்மாளம் போட்டு, இரவு முழுக்க தங்கள் மாப்பிள்ளையோடு கூத்தாடிக் கோலாகலமாக இருப்பது வழக்கம். இப்படி,"எங்கள் மாப்பிள்ளை" என்று ஊரே மெய் சிலிர்த்துப் போவது சிலகாலம் வரை இருந்திருக்கின்றது.

பூதேவி சீதையாகவும் ஆண்டாளாகவும் பிறந்த தோற்றரவுகள்.. பலரும் அறிந்தது போல் சீதேவியின் தோற்றரவுகள் பலராலும் அறியப்படவில்லை.

4.பட்டனுக்குச் செளரி காட்டல்

4.பட்டனுக்குச் செளரி காட்டல்

எனதருமை நண்பர் திரு.இராமகி அவர்கள் வெளியிட்ட இந்நூல் என்னை மிகவும் கவர்ந்த ஒன்று. "யாம் பெற்ற இன்பம் பெறுக இவ்வையகம்."
அவரிடம் அனுமதி பெற்றுவிடுவோமெனும் நம்பிக்கையில், இவ்வாங்கில ஆண்டு முதல்நாளில் என் வலைப்பூவில் வலையேற்றுகிறேன்.

"போற்றுவோர் போற்றல் மட்டும் போகட்டும் இராமகி அவர்கட்கே."


4.பட்டனுக்குச் செளரி காட்டல்
********************************

"பண்டு ஒரு நாள் மூலவருக்குச் சாத்துகின்ற மொய்ந் தொடையில்
படிந்திருந்த முடியைக் காட்டி,
பார்த்தவர்கள் பதறி எழ, பாராளும் பேரரசன்
பட்டனிடம் கேட்டு நிற்க,
செண்டோடும், திகிரியொடும், செறி முழங்கு சங்கமொடும்,
செழுந் தேவி நால்வ ரோடும்,
சீராளும் விண்ணவனின் செளரியிலே வீழ்ந்தது எனச்
செப்பியதை உண்மை யாக்கி,
வண்டு மிகு வாசம் வரும் கொண்டை மலர்த் தாசியிடம்
மாலையினை அழகு பார்த்த
வழுவாத புரிசையினில் நழுவாத பட்டனுக்காய்,
வரி தவழச் செளரி காட்டும்,
கண்டவரும் விண்ட ஒணாக் காரழகுத் திருமேனி
காண ஒரு காலம் வருமோ?
காவிரியின் ஓரத்தில் தேவியுடன் மேவிவரும்
கண்ணபுரச் செளரி ராசா!

முதல் பாடலில் உள்ளது தல வரலாறு. கணிகையின் தொடர்பில் சிக்கிய சீர்தரப்(ஸ்ரீதர) பட்டர், பெருமாளுக்கு என இருந்த மாலையையை கணிகைக்கு அணிவித்து அழகு பார்த்துப் பின் பெருமாளுக்கு இடுகிறார். இந்த வழக்கம் நெடுநாள் தொடர்கிறது. காய்ந்து போன மாலையிலொன்றிரண்டு முடியிழைகள் இருப்பதைப் பல நாட்கள் பார்த்து, "ஏதோ ஒன்று தவறாக நடந்துகொண்டு இருக்கிறது" என்று மற்றவர்கள் பதறி மன்னனிடம் சொல்ல, அவன் பட்டரிடம் வினவ,"பெருமாள் தன்னைக் காப்பாற்றுவார்" என்ற ஆழ்ந்த நம்பிக்கையில் ஒரு நாளும் தான் செய்கிற புரிசையில் தவறாத பட்டர் "அந்த முடியிழை பெருமாளுடைய செளரியில் இருந்துதான் வந்தது" என்று அடித்துச் சொல்ல, பக்தன் சொல்லியதை மெய்ப்பிப்பதுபோல், செளரி கொண்டு பெருமாள் காட்சியளித்துக் காத்ததாகத் தல வரலாறு கூறுகிறது.

இந்தக் கதை ஆண்டாளையும், அபிராமிப் பட்டரையும் கலந்தாற்போல் நமக்குத் தோற்றம் அளித்தாலும், இதைத்தான் நான் கண்ணபுரத்தில் கேட்டேன். இங்குள்ள பெருமாளின் அழகு கொள்ளை கொண்டுவிடும் கரிய அழகு. எனவே காரழகுத் திருமேனி. மூலவரின் பெயர் நீலமேகர். தாயார் பெயர் கண்ணபுர நாயகி. சீதேவி, பூதேவி போக, பத்மினி, ஆண்டாள் என்னும் அவர்களுடைய தோற்றரவுகள்(அவதாரங்கள்) ஆக தேவியர் நால்வர். ஊருலவரோடு(உற்சவருக்கு) நாலு நாச்சியார்களையும் அருகே வைத்துத்தான் திருமஞ்சனம் செய்வார்கள்.

3.மாலியமும் வேதங்களும்

3.மாலியமும் வேதங்களும்

வேத சாத்திரங்களை அடிப்படையாய்க்கொண்ட இந்து தருமம்தான் சனாதன தருமம். சனாதன தருமம் எனில் "என்றும் உள்ள வழி. தொடக்கமின்றித் தொடரும் கொள்கை." வாழும் வழிமுறைகளைத் தன்னிடத்தே கொண்ட, தனி மனிதனால் ஆரம்பிக்கப்படாத ஒன்று.

வேதம் என்பது ஸ்ரீநாரயணனால், தன் மகனான பிரம்மாவைத் தன் தொப்பூழ் கொடியில் படைத்து, அவருக்கு உபதேசித்ததேயாம். என்ன உபதேசிக்கப்பட்டது? இப்பிரபஞ்சம் எந்த அடிப்படை விதிமுறைகளுடன் இருக்கவேண்டும் என்னும் ஞானமே வேதம். இதை எட்டு கால்களையுடைய அன்னப்பறவையின் உருவில் வந்து உபதேசித்தார். அன்னமே ஹம்ஸம்.
ஐம்பூதங்கள்,அகங்காரம்,மகத்,பிரகிருதி ஆகிய எட்டுமே அன்னத்தின் கால்களாம்.

2.மாலியம்-மெய்ப்பொருட்கள் 3

மாலியத்தார் அனைவரும் அறிய வேண்டிய
3 மெய்ப்பொருட்கள்.
**************************************************

1.தத்துவம்.
2.ஹிதம்
3.புருஷார்த்தம்.

1.தத்துவம் மூன்று வகையாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. அவையாவன:
(அ)சித்து - அறிவுடையன - சேதனம்
(ஆ)அசித்து - அறிவற்றன - அசேதனம்
(இ)ஈசுவரன்.

பரம்பொருளாம் ஈசுவரன், சித்து, அசித்து ஆகியனவற்றைத் தம் அங்கங்களாய்க் கொண்டு, முத்தொழில்களாம் ஆக்கல், காத்தல், அழித்தல் ஆகியவற்றை செய்து பிரபஞ்சத்தை இயக்குகிறான்.

2.ஹிதம் - சீவான்மா தன் மாயாபந்தங்களை அகற்றிப் பரமாத்மாவை அடையும் நெறி. அதுவே "சரணாகதி" நெறி. இதைப் பிரபத்தி என்பர். கீதா உபதேசமும் இதே.

3.புருஷார்த்தம் - சீவான்மா, ஸ்ரீவைகுண்டத்தில் வதியும் பரமனை எப்படி நெருங்கி இறையனுபவம் பெறுகிறது என்பதைக் காட்டுவது.

மாலியம் - முகவுரை

மாலியம் - முகவுரை


"நின்னையே தான்வேண்டி நீள்செல்வம் வேண்டாதான்
தன்னையே தான்வேண்டும் செல்வம்போல் மாயத்தால்
மின்னையேசேர் திகிரி வித்துவக் கோட்டு அம்மா!
நின்னையே தான்வேண்டி நிற்பன் அடியனே."

மிகுந்த ஒளிவீசும் சக்கராயுதத்தைக் கையில் ஏந்தி வித்துவக்கோட்டில் வதியும் அம்மானே(எம்பெருமானே)! மிகுந்த செல்வத்தை விரும்பாது உன்னை வேண்டி நிற்கும் அடியவருக்கு, செல்வத்தை விரும்பாதபோதும் விரும்பாதவனிடமே அச்செல்வம் சென்று அடையுமாப்போல், உன் மாயையினால் என்னை வெறுப்பதைப்போல் வெறுத்தாலும், உன் அடியவனாகிய நான் உன்னையே அடைய விரும்பி நிற்பேன்.
(பெருமாள் திருமொழி)